Το
1827 οι Μεγάλες Δυνάμεις αποφάσισαν να μεσολαβήσουν για την επίλυση του
ελληνικού ζητήματος να συζητήσουν και να συνδράμουν για το μέλλον των
επαναστατημένων Ελλήνων και της Ελλάδας.
Η ναυμαχία στο
Ναυαρίνο έγινε τον Οκτώβριο του 1827, κατά τη διάρκεια της ελληνικής
επανάστασης,στον κόλπο Ναυαρίνο, στη δυτική ακτή
της χερσονήσου της Πελοποννήσου στο Ιόνιο Πέλαγος.
Ο τριεθνής
στόλος δηλαδή ο αγγλικός στόλος υπό τοναντιναύαρχο Κόδριγκτον,
ο γαλλικός υπό τον υποναύαρχο Δεριγνύ και ο ρωσικός υπό
τον υποναύαρχο Χέυδεν, κατέπλευσε
στην Πελοπόννησο για να επιβάλει την κατάπαυση των εχθροπραξιών όπου κατατρόπωσε
τον τουρκοαιγυπτιακό του Ιμπραήμ έξω από το Ναβαρίνο και άνοιξε το δρόμο για
την ελληνική ανεξαρτησία...
Η ναυμαχία του Ναυαρίνου
Η Πύλος σήμερα - γνωστή κάποτε με την ιταλική ονομασία Ναυαρίνο
Αποτίμηση…
Είναι η τελευταία
σημαντική ναυμαχία στην ιστορία που διεξήχθηκε εξ ολοκλήρου με ιστιοφόρα σκάφη.
Επίσης ποτέ στην ιστορία του πολέμου των ιστιοφόρων με κανόνια δεν βρέθηκαν τόσα
πολλά πλοία,με
τόσο μεγάλη δύναμη πυρός, συγκεντρωμένα σε ένα τόσο περιορισμένο χώρο.
Οι συγκεντρωμένοι
στόλοι των τριών μεγάλων δυνάμεων αποτελούσαν
ισχυρή ναυτική δύναμη. Αν και υστερούσαν αριθμητικά
του οθωμανοαιγυπτιακού στόλου, τόσο σε αριθμό πλοίων όσο και σε μεγάλα πλοία
και σε αριθμό πυροβόλων, ο
τριεθνής στόλος υπερτερούσε σε πειθαρχία, εκπαίδευση και ιδίως σε
πείρα στον θαλάσσιο πόλεμο.
Φιλέλληνες ονομάζονται αυτοί που τρέφουν ιδιαίτερη αγάπη προς τους Έλληνες και κάθε τι
ελληνικό και εκδηλώνουν αυτή την αγάπημε λόγιακαι πράξεις. Καθιερώθηκε να λέγεται για
ξένους υπηκόους που εμπνεύσθηκαν από την Επανάσταση του 1821 και υποστήριξαν
τον αγώνα των επαναστατημένων Ελλήνων
με διάφορους τρόπους τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Ποιοι ήταν αυτοί οι τρόποι;
Παρακολουθήστε το πιο κάτω βίντεο. Μπορείτε να καταγράψετε κάποια ονόματα Φιλελλήνων και ποια η προσφορά τους;
Διερωτηθήκατε πώς
ξέρουμε τη μορφή του Κολοκοτρώνη,
του Κανάρη ή του Μιαούλη; Οι ζωγράφοι, Έλληνες και ξένοι, ευθύνονται για
το γεγονός πως έχουμε μια «εικόνα» των προσώπων που έγραψαν ιστορία. Με τη συμβολή όμως των ξένων ζωγράφων που θέλησαν να αποτυπώσουν στον καμβά τον
ηρωισμό των επαναστατημένων Ελλήνων ευαισθητοποιήθηκε
η κοινή γνώμη στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες!
Παρακολουθήστε το
πιο κάτω βίντεο με πίνακες 20 Ευρωπαίων ζωγράφων. Τι συναισθήματα και
σκέψεις σας προκαλούν;
Οι κύριοι όροι μιας πρότασης
είναι το υποκείμενο, το ρήμα και το αντικείμενο.
Υποκείμενο είναι η λέξη που απαντά
στην ερώτηση ποιος; και μας δείχνει το πρόσωπο, ζώο ή πράγμα που
ενεργεί. Το υποκείμενο βρίσκεται σε πτώση ονομαστική.
Πχ. Ο Γιάννης παίζει. Ποιος παίζει;Ο Γιάννης είναι το
υποκείμενο της πρότασης.
Ρήμα είναι η λέξη που απαντά στην
ερώτηση τι κάνει; και μας δείχνει την ενέργεια του υποκειμένου.
Πχ. Ο Γιάννης παίζει. Τι κάνει ο Γιάννης;Παίζει είναι το
ρήμα της πρότασης.
Αντικείμενο είναι το πρόσωπο, ζώο ή
πράγμα στο οποίο πηγαίνει η ενέργεια του ρήματος. Το αντικείμενο βρίσκεται σε πτώση
αιτιατική.
Πχ. Ο Γιάννης κλωτσάει την μπάλα.
Τι κλωτσάει ο Γιάννης;Την μπάλα.
Αυτό είναι το αντικείμενο της πρότασης.
Κάποια ρήματα έχουν δύο αντικείμενα, γι’ αυτό
ονομάζζονται δίπτωτα. Στα δίπτωτα ρήματα το ένα αντικείμενο ονομάζεταιάμεσο και το άλλοέμμεσο.
Άμεσο ονομάζεται το
αντικείμενο στο οποίο μεταβαίνει άμεσα (απευθείας)η ενέργεια του
ρήματος.Είναι συνήθως σεπτώση αιτιατική και για να το βρούμε ρωτάμε«τι;»
Έμμεσο λέμε το
αντικείμενο στο οποίο μεταβαίνει έμμεσα η ενέργεια του
ρήματος.Είναι συνήθως σεπτώση γενική και για να το βρούμε ρωτάμε «σε ποιον;».
Κάποιες φορές το έμμεσο είναι και σεπτώση αιτιατική. Τότε ρωτάμε«ποιον;».
π.χ.
- Τα παιδιά έδωσαν της γιαγιάς δώρα.
Τι έδωσαν;
δώρα (άμεσο
αντικείμενο)
Σε ποιον έδωσαν;
της γιαγιάς (έμμεσο
αντικείμενο)
- Ο κ. Ντίνος κέρασε τη Σόνια ψάρια.
Τι κέρασε;
ψάρια (άμεσο
αντικείμενο)
Ποιον κέρασε;
τη Σόνια (έμμεσο
αντικείμενο)
Το
υποκείμενο, το ρήμα και το κατηγορούμενο
Σε
κάποιες προτάσεις υπάρχει μια λέξη, η οποία φανερώνει μια ιδιότητα που
αποδίδεται στο υποκείμενο. Αυτή η
λέξη είναι το κατηγορούμενο. Το
κατηγορούμενο βρίσκεται σε πτώση ονομαστική, όπως και το υποκείμενο.
Πχ. Ο Γιάννης είναι μαθητής. Ο Γιάννης είναι το υποκείμενο. Η λέξη μαθητής είναι το κατηγορούμενο, αφού φανερώνει την
ιδιότητα του Γιάννη.
Το κατηγορούμενο μπορεί να είναι ουσιαστικό (όπως στο προηγούμενο
παράδειγμα), επίθετο (πχ. Ο Γιάννης είναι έξυπνος),
μετοχή (πχ. Ο Γιάννης είναι κουρασμένος).
Το
βασικότερο συνδετικό ρήμα είναι το είμαι. Άλλα συνδετικά ρήματα είναι:
Ένα από τα πιο γνωστά έθιμα, ίσως το πιο διαδεδομένο
και αυτό που σε όλα στα σπίτια θα το συναντήσεις είναι το βάψιμο των κόκκινων
αυγών.Μία από τις πιο αποδεκτές ερμηνείες είναι πως το κόκκινο συμβολίζει το
αίμα και τη θυσία του Ιησού Χριστού. Ιχνηλατώντας όμως και άλλες τοπικές
παραδόσεις βρίσκουμε και άλλες εξηγήσεις.Μία πιθανή ερμηνεία που
δίνεται συχνά είναι ότι η Μαγδαληνή,δεν πίστευε την είδηση της Ανάστασης
Του Ιησού και είπε στον φρουρό που της το ανακοίνωσε :
Αν είναι αλήθεια αυτά που λες και αναστήθηκε ο Ιησούς, τα
αυγά να γίνουν κόκκινα ...και τα αυγά έγιναν
Μια άλλη ερμηνεία αναφέρει ότι η Παναγία πήρε ένα
καλάθι αυγά και τα πρόσφερε στους φρουρούς Του Υιού της, ικετεύοντάς τους να
του φέρονται καλά! Όταν τα δάκρυά της έπεσαν πάνω στα αυγά, αυτά βάφτηκαν
κόκκινα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι πολλές φορές βλέπουμε και χρωματιστά
αυγά. Η συνήθεια αυτή αν και φαίνεται καινούργια μπορεί να μην ανήκει σε έθιμο
του χριστιανισμού αλλά ανήκει στην παράδοση. Είναι γεγονός πως τα χρωματιστά
αυγά τα συναντάμε στην αρχαιότητα, στη Ρώμη, στην Ελλάδα, στην Κίνα, στην
Αίγυπτο, ως δώρα στις ανοιξιάτικες γιορτές μαζί με κουνέλια τα οποία είναι το
σύμβολο της γονιμότητας.
Η Λαμπρατζιά
Αυτό το... φλογερό έθιμο "ταξιδεύει" μέσα από
τους αιώνες και αναβιώνει κάθε Πάσχα στο νησί μας. Με βάση τη παράδοση,
στη Λαμπρατζιά «καίμε» τον Ιούδα, στο προαύλιο της εκκλησίας, το βράδυ του
Μεγάλου Σαββάτου αμέσως μετά την λειτουργία. Εκεί είναι που καίνε και το βραχιολάκι του Μάρτη.
Το συγκεκριμένο έθιμο έχει απαγορευτεί λόγω επικινδυνότητας...
Το σούβλισμα του αρνιού
Το συγκεκριμένο έθιμο είναι το πλέον διαδομένο και το πιο...
νόστιμο για κάποιους!
Το αρνί για το Χριστιανικό Πάσχα που θυσιάζεται
συμβολίζει τον Ιησού Χριστό, σύμφωνα με την αναφορά του Αγ. Ιωάννη του
Προδρόμου σε Αυτόν ως τον Αμνό του Θεού, που σηκώνει την αμαρτία του κόσμου.
Στο βάθος της παράδοσης μας, έχει επικρατήσει μιας και το
αρνί ήταν για τους πλούσιους, και ένα πολύ ακριβό αγαθό για την καθημερινότητα
του απλού κόσμου, το οποίο το έτρωγαν σε σπάνιες χαρούμενες περιπτώσεις.
Η Φλαούνα
Η φλαούνα προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη
φλάω που σημαίνει συνθλίβω. Είναι παραδοσιακό κυπριακό πασχαλινό έδεσμα
που καταναλώνεται μετά την Ανάσταση. Οι φλαούνες παρασκευάζονται στην
Κύπρο τουλάχιστον από τον 19ο αιώνα. Μετά την παρασκευή τους μεταφέρονται στην
εκκλησία για να δοθούν στους πιστούς και να καταναλωθούν μετά την
Ανάσταση.
Οι φλαούνες είναι τρόφιμο που από
παλαιά χρησιμοποιούταν για τη μετάβαση των πιστών από τη νηστεία στην
κατανάλωση μη νηστίσιμων τροφών χωρίς να δημιουργούνται στομαχικές διαταραχές.
Αξίζει να σημειωθεί, ότι η κατανάλωση φλαούνας παρατηρείται και στην
τουρκοκυπριακή κοινότητα κατά την περίοδο του Ραμαζανιού.
Παιχνίδια του Πάσχα
Tέλος, μέρος της παράδοσης μας που γίνεται καθαρά για λόγους
γιορτής και ευθυμίας μετά την Ανάσταση, για κυρίως συμμετοχή των παιδιών,
είναι τα παιχνίδια του Πάσχα. Κάθε μέρος και ένα παιχνίδι και όλοι σε μια
γειτονιά, μικροί και μεγάλοι παίρνουν μέρος και διασκεδάζουν με αυτά. Στο
Νέο Χωριό Πάφου ξεκινάνε το γλέντι με «γαϊδουροδρομίες» και «λιγκρί», στα
Μανδριά με κυπριακούς χορούς και «σχοινί», στο Πισσούρι με «γερμανικό», στις
Πλάτρες με «αβγουλοδρομίες», στον Αγρό με «διτζίμιν», στην Κακοπετριά με
«σακουλοδρομίες» και «τσιατιστά», στη Σωτήρα με τα «σκατούλλικα».
Έθιμα που έμειναν στο πέρασμα του χρόνου και όλα μαζί
περνούν από γενιά σε γενιά και κάνουν το παραδοσιακό Πάσχα στην Κύπρο
ξεχωριστό.