Το κομμάτι που λείπει συναντά το Μεγάλο Ο και Το δέντρο που έδινε

"Το κομμάτι που λείπει συναντά το το Μεγάλο Ο" είναι ένα βιβλίο απλό, γεμάτο αγάπη και τρυφερότητα για μεγάλα αλλά και μικρά παιδιά από τον συγγραφέα Shel Silverstein.

Όλοι οι άνθρωποι έχουμε την ανάγκη να ανήκουμε κάπου, να γεμίσουμε τα κενά που νιώθουμε, να συμπληρώσουμε κάποιον/α αλλά και να συμπληρωθούμε. Η πορεία αυτή της αναζήτησης είναι εξίσου σημαντική με το τέρμα, αφού για να μπορέσουμε να συνυπάρξουμε με άλλον άνθρωπο πρέπει πρώτα να υπάρξουμε από μόνοι μας. Κι η αλήθεια είναι ότι δε χρειαζόμαστε αποκούμπι ούτε πατερίτσες... Μπορούμε να "κυλήσουμε" τη ζωή μόνοι/ες μας!!!

Ακόμη ένα βιβλίο του Σελ Σιλβερστάιν είναι " Το δέντρο που έδινε". Ένα παραμύθι λιτό γεμάτο μηνύματα για την προσφορά, τη γενναιοδωρία αλλά και για την πλεονεξία και την συνεχή απαίτηση για περισσότερα...και περισσότερα! Μέχρι που η ζωή φτανει στο τέλος της.

Εξέγερση στη Μολδοβλαχία

 

Χάρτης της πορείας του Υψηλάντη στη Μολδοβλαχία

Ιερός Λόχος

Ο Ιερός Λόχος ήταν το πρώτο οργανωμένο ελληνικό σώμα, τακτικού στρατού της εποχής, που συγκροτήθηκε από νεαρούς Έλληνες σπουδαστές από δεκάδες πανεπιστήμια της Ανατολικής και Δυτικής Ευρώπης. Οι εθελοντές φοιτητές που έφτασαν τελικώς περίπου τους 700 αποτέλεσαν το πιο ενθουσιώδες και πιο αγνό κομμάτι του στρατεύματος.

Οι σπουδαστές εφοδιάστηκαν από τη Φιλική Εταιρεία με τα διακριτικά του Λόχου και τον οπλισμό τους: έφεραν εφαρμοστές στολές από μαύρο ύφασμα με τρίχρωμο - κόκκινο, γαλάζιο και άσπρο - εθνόσημο. Στο κράνος υπήρχε η φράση Ελευθερία ή Θάνατος και το σήμα της νεκροκεφαλής με χιαστό σχήμα οστών σαν σύμβολο της νίκης πάνω στον θάνατο. Ο οπλισμός τους ήταν μία λογχοφόρος καραμπίνα και μια μπαγιονέτα (δηλ. ξιφολόγχη).

Ο Υψηλάντης πίστευε πως οι νεαροί αυτοί θα μπορούσαν να αποτελέσουν την ψυχή του στρατού του. Παντού απ’ όπου περνούσαν οι Ιερολοχίτες, τους θαύμαζαν για την εμφάνιση και τη συμπεριφορά τους. Εντυπωσίαζαν τον κόσμο με τα τραγούδια, τον ενθουσιασμό τους και προξενούσαν ρίγος σε Έλληνες και ξένους. Ο Υψηλάντης τους συναντούσε συχνά στο αρχηγείο του και συζητούσε μαζί τους, παρευρισκόταν  πολλές φορές προσωπικά στις ασκήσεις τους. Οι νέοι Ιερολοχίτες, άπειροι πολεμικά αλλά ενθουσιώδεις, έπεσαν με τα μούτρα στα γυμνάσια, ώστε να γίνουν αξιόμαχοι Λογχοφόροι.

Η ορκωμοσία τους έγινε σε λιτή τελετή στο ναό της πόλης: "Ορκίζομαι τέλος πάντων εις το της Θείας Μεταλήψεως φοβερόν Μυστήριον ότι θα υστερηθώ της Αγίας Κοινωνίας εις την τελευταία μου εκείνην ώρα, εάν δεν εκτελέσω απάσας τας υποσχέσεις, τας οποίας έδωσα ενώπιον της εικόνος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού".

Στις 7 Ιουνίου του 1821, αποφράδα μέρα, τήρησαν τις υποσχέσεις τους στο Δραγατσάνι. Ενεπλάκησαν σε μια απρογραμμάτιστη συμπλοκή και ο Ιερός Λόχος βρέθηκε περικυκλωμένος από τις τουρκικές δυνάμεις. Εκείνη τη βροχερή μέρα, οι απειροπόλεμοι νεαροί Έλληνες της διασποράς, αυτοί που δεν γνώριζαν έως τότε την πραγματική φωτιά του πολέμου, αντί να τρέξουν να σωθούν, στάθηκαν αγέρωχοι μπροστά στο θάνατο. Σε μιά άνιση μάχη, έμειναν αμετακίνητοι στις θέσεις τους και θερίστηκαν από τα πυκνά πυρά και τις απανωτές επελάσεις του τουρκικού ιππικού. Ο γενναίος οπλαρχηγός Γεωργάκης Ολύμπιος έφτασε καθυστερημένα στο πεδίο της μάχης και πρόλαβε, καταδιώκοντας τους Τούρκους, να σώσει 170 Ιερολοχίτες και τη σημαία του Λόχου.

 

Πηγή: https://www.eleftheria.gr/ (διασκευή)

ΛΙΜΕΡΙΚ

Tα λίμερικ (limerick) είναι ποιήματα σύντομα, σατιρικά ή απλώς κωμικά, "δίχως νόημα". Ξακουστά είναι εκείνα του Έντουαρντ Λιρ (Εdward Lear), που το 1864 δημοσίευσε μια ποιητική συλλογή με λίμερικ, με τον τίτλο The book of nonsense.

Να ένα λίμερικ του Λιρ:

Υπήρχε ένας γέρος στο έλος
από τη φύση του ήταν ασήμαντος κι ανέμελος
καθισμένος σ' ένα πετραδάκι
τραγουδούσε δημοτικά σ' ένα βατραχάκι
αυτός ο διδακτικός γέρος στο έλος.

Στην Ελλάδα, πρώτος που αποπειράθηκε να γράψει λίμερικ είναι ο Γιώργος Σεφέρης. Μάλιστα, πήγε να αποδώσει τον όρο στα ελληνικά με τη λέξη "ληρολόγημα", συνδυάζοντας το όνομα του Λιρ με τη λέξη "λήρος", που σημαίνει τρελή κουβέντα, ασυνάρτητα λόγια. Το 1975 εξέδωσε μια συλλογή από λίμερικ, με τον τίτλο Ποιήματα με ζωγραφιές σε μικρά παιδιά.

Εδώ το πρώτο της συλλογής :

Ήταν μια κοπέλα από τη Σάμο
που έχωσε το δεξί της στην άμμο
και με τ' άλλο χέρι
εκρατούσε ένα αστέρι
ετούτη η κοπέλα απ' τη Σάμο.

ΔΟΜΗ ΤΩΝ ΛΙΜΕΡΙΚ:

Τα λίμερικ ομοιοκαταληκτούν συνήθως αα-ββ-α.

1. Ο πρώτος στίχος περιέχει την παρουσίαση του πρωταγωνιστή
2. Στον δεύτερο αποκαλύπτεται η ιδιότητά του.
3. Στον τρίτο και τέταρτο έχουμε την πραγματοποίηση κάποιας ενέργειας.
4. Ο πέμπτος στίχος είναι αφιερωμένος στην εμφάνιση ενός τελικού επιθέτου ή παραλόγου.

Ποια/πού; Ιδιότητα; Τι έκανε; Τι έκανε; Επίθετο/Παράλογο;

Μια κυρία που έπαιζε θεσπέσια το πιάνο κι ήταν και ταυτόχρονα εξαιρετική σοπράνο έφαγε μια μέρα μουσακά και πρήστηκε για τα καλά και δεν έφτανε πια να παίξει το πιάνο.

Θες να γράψεις το δικό σου λίμερικ;

Ορίστε μερικές ιδέες για ομοιοκαταληξία. Καλό γράψιμο και ... καλή διασκέδαση!!!!

Αγγλία: φιλία, τελεία, αγγελία, παραγγελία, συναυλία, υπνηλία, παραλία .....
Ελλάδα: φασολάδα, μπουγάδα, βαρκάδα, πατσάδα, καντάδα, χλωμάδα, πορτοκαλάδα
Πολωνία: αγωνία, μανία, ανία, αϋπνία, αδυναμία, ευτυχία, δυστυχία...
Φιλανδία: αηδία, κοροϊδία, χορωδία, ευωδία, κωμωδία, τραγωδία...
Ισπανία: μανία, ανία, ταυρομαχία, περιουσία, κυρία...
Κυπραίος: ωραίος, σπουδαίος, αρχαίος, ραγδαίος, ακμαίος, φρικαλέος ...