Επιχειρηματολογικά κείμενα

Τα  κείμενα στα οποία παρουσιάζουμε την άποψή μας για κάποιο συγκεκριμένο θέμα και επιδιώκουμε να πείσουμε τον αναγνώστη ότι η άποψή μας είναι σωστή χρησιμοποιώντας λογικά επιχειρήματα ονομάζονται επιχειρηματολογικά. Πώς οργανώνουμε σωστά ένα κείμενο τέτοιου είδους; 1.  Αναφέρουμε αρχικά την άποψή μας πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα χρησιμοποιώντας φράσεις, όπως: Η άποψή μου... / Η γνώμη μου είναι... / Πιστεύω ότι... / Νομίζω.... /Κρίνω ότι .../ Θεωρώ πως... κ.ά. 2.  Αναλύουμε στη συνέχεια τα επιχειρήματά μας, δηλαδή παρουσιάζουμε τους συλλογισμούς μας με τους οποίους θα υποστηρίξουμε την άποψή μας, φροντίζοντας κάθε φορά να τους δικαιολογούμε με τις κατάλληλες αιτιολογικές προτάσεις: π.χ.: γιατί, επειδή, αφού, καθώς, διότι, μια και...

3. Χρησιμοποιούμε  ακόμη φράσεις που δηλώνουν τα συναισθήματά μας ή φράσεις με τις οποίες προσπαθούμε να προκαλέσουμε συναισθήματα ανάλογα με τα δικά μας στον αναγνώστη:

• π.χ.: δε συμφωνείτε ότι... /είναι κρίμα να... /είναι άσχημο /ευχάριστο/σπουδαίο /ασήμαντο...

4. Τέλος καταλήγουμε σ' ένα λογικό συμπέρασμα:

• π.χ.: Έτσι... /Επομένως.../Γι’ αυτό.../Άρα

Μερικά παραδείγματα:  

Θέμα 1: Κατασκευή ή αγορά μιας φωτογραφοθήκης;

Νομίζω ότι θα ήταν καλό να φτιάξουμε μία όμορφη φωτογραφοθήκη. Δε θα είναι δύσκολο για μας, γιατί έχουμε τις οδηγίες! Εξάλλου, μπορούμε να βρούμε εύκολα, και χωρίς πολλά έξοδα, τα υλικά. Προτιμώ να βάλουμε τη δική μας φωτογραφία μέσα, μαζί με τις ευχές μας. Να χρησιμοποιήσουμε μαλλί σε διάφορα χρώματα, μια και στη Ματούλα αρέσουν πολύ οι πολύχρωμες χειροποίητες κατασκευές! Γι’ αυτό και θα της αρέσει το δώρο μας! Επομένως, ας αρχίσουμε την κατασκευή!

Κατά τη γνώμη μου, θα πρέπει να αγοράσουμε μία έτοιμη φωτογραφοθήκη, διότι υπάρχουν τόσες και τόσες στην αγορά, σε πολύ όμορφα σχέδια και χρώματα. Δε στοιχίζουν πολύ. Ίσως η Ματούλα νομίσει ότι βαρεθήκαμε να ψάξουμε στα καταστήματα. Είναι υποχρέωσή μας να της πάρουμε κάτι που θα της αρέσει και θα την εντυπωσιάσει! Δε χρειάζεται να βάλουμε τη δική μας φωτογραφία μέσα. Είναι καλύτερα να αφήσουμε τη Ματούλα να διαλέξει η ίδια τη φωτογραφία που θα βάλει στη φωτογραφοθήκη! Άρα, πρέπει να της αγοράσουμε κι όχι να της φτιάξουμε τη φωτογραφοθήκη!

Θέμα 2: Εύκολη ή δύσκολη ζωή στον ουρανοξύστη;

Θεωρώ ότι δεν είναι εύκολο πράγμα να ζεις στον ουρανοξύστη. Υπάρχουν πολλά προβλήματα. Πρώτα πρώτα δεν μπορείς να βγεις στο μπαλκόνι σου, επειδή απλά τα σπίτια δεν έχουν μπαλκόνια! Ακόμη όλα τα διαμερίσματα μοιάζουν τα ίδια και νιώθεις σαν να βρίσκεσαι σε ξενοδοχείο. Εκείνο που με ενοχλεί περισσότερο είναι που μου απαγορεύουν να βγω έξω μόνη μου, μια και πιστεύουν ότι θα χαθώ στους δαιδαλώδεις διαδρόμους. Δεν είναι ζωή αυτή για παιδιά! Επομένως, πρέπει να μετακομίσουμε σε μια μονοκατοικία.

Πιστεύω ότι είναι θαυμάσιο να ζεις στον ουρανοξύστη. Εγώ σε ζηλεύω... Πρώτα απ’ όλα η θέα είναι μαγευτική, διότι από εκεί ψηλά μπορείς να βλέπεις όλη την πόλη! Επίσης μην ξεχνάς ότι όλα τα διαμερίσματα έχουν πολλές ανέσεις, αφού είναι πολυτελείας. Δε βρίσκεις ότι είναι πολύ ξεχωριστό να κάνεις βόλτες στα καταστήματα και στον κινηματογράφο χωρίς ταλαιπωρία, μια που βρίσκονται όλα μαζεμένα εκεί; Το πιο εντυπωσιακό φυσικά είναι πως ζώντας στον ουρανοξύστη είναι σαν να ζεις πάνω από τα σύννεφα. Δεν είναι τέλειο; Άρα, πρέπει να είσαι ευτυχισμένη που ζεις σε ουρανοξύστη!

Θέμα 3: Ινδιάνοι – Λευκοί

Η ιδέα να πουλήσουμε τη γη μάς φαίνεται περίεργη. Επειδή ακριβώς δεν μας ανήκουν η δροσιά του αέρα και η διαύγεια του νερού, πώς είναι δυνατόν να τα αγοράσετε; Όταν ο λευκός αρχηγός μας μηνάει ότι θέλει να αγοράσει τη γη  ζητάει πολλά από εμάς, διότι κάθε κομματάκι αυτής της γης είναι ιερό για το λαό μου. Μα πάνω απ’ όλα πρέπει να μάθετε πως η γη δεν ανήκει στον άνθρωπο, αλλά ο άνθρωπος στη γη. Επομένως, είναι δύσκολο για μας να εγκαταλείψουμε τη γη μας!

Κρίνω ότι η απόφασή μας να αγοράσουμε τη γη σας είναι πολύ σοφή. Αν το σκεφτείτε καλά θα δείτε πόσο θα ωφεληθείτε. Πρώτα πρώτα θα σας παραχωρήσουμε για αντάλλαγμα ένα μεγάλο καταπράσινο κάμπο για να εγκατασταθείτε όπου θα μπορείτε να καλλιεργείτε τα εύφορα εδάφη, μια και είστε καλοί και επιδέξιοι  αγρότες. Ακόμη σε πολύ κοντινή απόσταση βρίσκεται ένα πυκνό δάσος. Από εκεί  θα μπορείτε να προμηθεύεστε με ξύλα και να κυνηγάτε καθώς το κυνήγι είναι μια από τις αγαπημένες σας ασχολίες. Επομένως, είναι μια πολύ καλή περίπτωση για το λαό σας.

Απρόσωπα ρήματα

 Απρόσωπα ρήματα : λέγονται τα ρήματα που βρίσκονται στο γ΄ ενικό πρόσωπο και δεν έχουν υποκείμενο συγκεκριμένο πρόσωπο ή πράγμα αλλά ολόκληρη πρόταση ή το υποκείμενό τους είναι ακαθόριστο.

·       Τα κυριότερα απρόσωπα ρήματα είναι: πρέπει, πρόκειται, συμφέρει, νοιάζει, ενδιαφέρει, συμβαίνει, ταιριάζει, ενδέχεται.

·           Τα ρήματα που φανερώνουν καιρικά φαινόμενα: βρέχει, χιονίζει, αστράφτει, χαράζει κ.τ.λ.

·       Τα γ΄ ενικό πρόσωπο πολλών ρημάτων: λέγεται, διαδίδεται, αξίζει, συμπεραίνεται, φτάνει, χρειάζεται, μπορεί, γίνεται, απαγορεύεται κ.τ.λ.

·          Το γ΄ ενικό πρόσωπο των ρημάτων είμαι, έχω, κάνω, περνώ

Οι απρόσωπες φράσεις, όπως και τα απρόσωπα ρήματα, δεν έχουν υποκείμενο συγκεκριμένο πρόσωπο ή πράγμα αλλά ολόκληρη πρόταση ή το υποκείμενο είναι ακαθόριστο.

Οι απρόσωπες φράσεις σχηματίζονται από:

·       Τα ρήματα είναι ή υπάρχει + ουσιαστικό  (π.χ. Υπάρχει περίπτωση … )

·       Το ρήμα είναι + ουδέτερο επιθέτου  (π.χ. Είναι άδικο ….)

·       Το ρήμα είναι + τροπικό επίρρημα (π.χ. Είναι καλύτερα ...)

                                                            Πηγή: http://blogs.sch.gr/ioporporis/files/2013/03/epp.pdf

Πάτησε εδώ για να εξασκηθείς!

Ειρήνη

 

Γιάννης Ρίτσος Ειρήνη

Τ’ όνειρο του παιδιού είναι η ειρήνη. Τ’ όνειρο της μάνας είναι η ειρήνη. Τα λόγια της αγάπης κάτω απ’ τα δέντρα είναι η ειρήνη. Ο πατέρας που γυρνάει τ’ απόβραδο μ’ ένα φαρδύ χαμόγελο στα μάτια μ’ ένα ζεμπίλι* στα χέρια του γεμάτο φρούτα κι οι σταγόνες του ιδρώτα στο μέτωπό του είναι όπως οι σταγόνες του σταμνιού που παγώνει το νερό στο παράθυρο, είναι η ειρήνη. Ειρήνη είναι ένα ποτήρι ζεστό γάλα κι ένα βιβλίο μπροστά στο παιδί που ξυπνάει. Η ειρήνη είναι τα σφιγμένα χέρια των ανθρώπων είναι το ζεστό ψωμί στο τραπέζι του κόσμου είναι το χαμόγελο της μάνας. Μονάχα αυτό. Τίποτ’ άλλο δεν είναι η ειρήνη.

ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΩ  - ΣΟΥΧΕΪΡ ΧΑΜΑΝΤ

 

Δε θα χορέψω στα τύμπανα του πολέμου σας.

 Δε θα δανείσω ούτε την ψυχή ούτε τα κόκαλά μου στα τύμπανα του πολέμου σας.

 Δε θα χορέψω στο ρυθμό σας.

 Τον ξέρω αυτόν τον ρυθμό. Είναι άψυχος.

…………………………………………………………………………………………………

Δε θα μισήσω για σας, ούτε θα σας μισήσω.

 Δε θα σκοτώσω για σας.

 Και κυρίως δε θα πεθάνω για σας.

 Δε θα θρηνήσω το θάνατο, ούτε με αυτοκτονία, ούτε με δολοφονία.

 Δε θα σταθώ πλάι σας, ούτε θα χορέψω με τις βόμβες, επειδή όλοι οι άλλοι χορεύουν.

 Όλοι κάνουνε λάθη. Η ζωή είναι δικαίωμα, που δεν είναι εξασφαλισμένο ή απλό.

 Δε θα ξεχάσω από πού προέρχομαι. Θα κατασκευάσω το δικό μου τύμπανο.

 Συγκεντρωθείτε γύρω μου αγαπημένοι και το τραγούδι μας θα γίνει χορός.

 Το βουητό μας θα γίνει τυμπανοκρουσία.

 Δε θα με ξεγελάσετε. Δε θα δανείσω το όνομά μου, ούτε το χτύπο μου στο ρυθμό σας.

 Θα χορεύω και θα αντισταθώ και θα χορεύω και θα παραμείνω σταθερός και θα χορεύω.

 Αυτό το καρδιοχτύπι είναι πιο δυνατό από το θάνατο.

 Το τύμπανο του πολέμου σας δεν είναι πιο δυνατό από αυτήν την ανάσα.

Η Σουχέιρ Χαμάντ γεννήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 1973 στο Αμμάν της Ιορδανίας. Είναι ποιήτρια, συγγραφέας, καλλιτέχνιδα και πολιτική ακτιβίστρια. Οι γονείς της ήταν Παλαιστίνιοι πρόσφυγες οι οποίοι μετανάστευσαν μαζί με την ίδια όταν ήταν πέντε ετών στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης.

Pablo Picasso

Το παιδί με το περιστέρι (1901)

(“child with a dove”)

Κεντρικό θέμα της σύνθεσης Το παιδί με το περιστέρι είναι ένα παιδί που κρατά με ιδιαίτερη ευαισθησία στα χέρια του ένα περιστέρι. Το περιστέρι είναι σύμβολο ειρήνης, αγνότητας και ελπίδας. Το παιδί έχει κοντά καφέ-κόκκινα μαλλιά, ωστόσο από το φόρεμά του γίνεται ξεκάθαρο για τον θεατή πως είναι κορίτσι.  Η όλη σύλληψη του παιδιού με το περιστέρι δεν είναι παρά μια σύνθεση-σύνδεση της παιδικής αθωότητας με την ειρήνη, την αγνότητα και την ελπίδα για τη ζωή.

Πηγή: https://cityculture.gr/pablo-picasso-to-pedi-me-to-peristeri-1901/

ΗΠΕΙΡΟΙ ΚΑΙ ΩΚΕΑΝΟΙ

 Η θάλασσα καλύπτει τα 7/10 της γήινης επιφάνειας, ενώ το υπόλοιπο είναι ξηρά.

Κάνε μια περιήγηση κατά μήκος του Ισημερινού.

Μελέτησε εδώ την κατανομή ξηράς και θάλασσας.

Από http://photodentro.edu.gr/

Το ημερολόγιο της Άννα Φρανκ

Λίγα λόγια για την Άννα Φρανκ…

Νεαρή Γερμανοεβραία Άννα Φρανκ είναι ένα από τα πιο γνωστά και πολυσυζητημένα θύματα του Ολοκαυτώματος. Το ημερολόγιο, που κρατούσε κατά τη δίχρονη παραμονή της οικογένειας της σ' ένα κρησφύγετο στο γερμανοκρατούμενο Άμστερνταμ, είναι ένα από τα πιο πολυμεταφρασμένα και πολυδιαβασμένα βιβλία παγκοσμίως.

Η Ανελίς «Άνε» Μαρί Φρανκ (Annelies «Anne» Marie Frank) γεννήθηκε στη Φραγκφούρτη στις 12 Ιουνίου του 1929. Ήταν η δεύτερη κόρη του επιχειρηματία Ότο Φρανκ (1889-1980) και της Εντίτ Χολέντερ (1900-1945). Η πρωτότοκη κόρη της οικογένειας ονομαζόταν Μαργκότ (1926-1945) και ήταν τρία χρόνια μεγαλύτερη από την Άννα.

Μετά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία το 1933, η οικογένεια Φρανκ μετακόμισε στο Άμστερνταμ. 

Αντιμετωπίζοντας την απειλή της εκτόπισης σε στρατόπεδο καταναγκαστικών έργων, ο Ότο Φρανκ και η οικογένειά του αποφάσισαν να κρυφτούν στην αποθήκη της επιχείρησής τους στο Άμστερνταμ (9 Ιουλίου 1942). Έχοντας εξασφαλισμένη τη διατροφή και τη βοήθεια ορισμένων φίλων τους μη Εβραίων, παρέμειναν στο κρησφύγετό τους έως τις 4 Αυγούστου του 1944, οπότε τους ανακάλυψε η Γκεστάπο και τους συνέλαβε.

Η οικογένεια Φρανκ οδηγήθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς, όπου η μητέρα της Άννας, Εντίτ, πέθανε από τις κακουχίες στις 6 Ιανουαρίου του 1945. Η Άννα και η αδελφή της μεταφέρθηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μπέργκεν-Μπέλσεν και πέθαναν εκεί από τύφο τον Μάρτιο του 1945. Ο Ότο Φρανκ ήταν το μόνο μέλος της οικογένειας που επέζησε. Βρέθηκε ζωντανός στο Άουσβιτς και απελευθερώθηκε από τον Κόκκινο Στρατό.

Μετά τη σύλληψη των Φρανκ στο Άμστερνταμ, φίλοι της οικογένειας ερεύνησαν το κρησφύγετο και παρέδωσαν στον Ότο Φρανκ διάφορα έγγραφα, μεταξύ των οποίων και το ημερολόγιο της Άννας, που ήταν γραμμένο στα ολλανδικά. Ο πατέρας της το εξέδωσε το 1947 με τον τίτλο Het Achterhuis (Το πίσω σπίτι) ή όπως είναι γνωστό στη χώρα μας Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ.